GALİBİYET VAR, EKSİK ÇOK Şanlıurfaspor, seyircisinden mahrum çıktığı ilk iç saha maçında Ankaraspor'u mağlup ederek sezona üç puanla başladı. Skor güzel, üç puan önemli... Ancak açık konuşmak gerekirse sahadaki futbol henüz g

İlk yarıda sahada ne oynadığını tam olarak anlatamayan bir Şanlıurfaspor vardı. Orta sahada pas trafiğini istediğimiz gibi kuramadık, kanatları yeterince kullanamadık. Hücumda üretkenlik konusunda ciddi sıkıntılar yaşadık. Özellikle Sinan Kurumuş'u topla buluşturmakta zorlandık.
Takımın yeni olması, oyuncuların birbirine alışma süreci elbette bir gerçek. Ancak bu mazeretin arkasına da sürekli sığınamayız. Çünkü bu takımın hedefleri var ve o hedeflere ulaşmak için futbolun da her hafta biraz daha üzerine koyması gerekiyor.
İkinci yarıda da uzun süre değişen fazla bir şey olmadı.
Ankaraspor dirençli oynadı, mücadeleyi bırakmadı. Şanlıurfaspor ise oyunun kontrolünü tamamen eline alamadı.
Ta ki 68. dakikaya kadar...
Gürsel Hoca'nın yaptığı oyuncu değişiklikleri takıma biraz olsun hareket getirdi. Kenardan gelen müdahalelerle hücumdaki canlılık arttı ve Şanlıurfaspor rakip kalede daha fazla görünmeye başladı.
Ve beklenen gol 85. dakikada geldi.
Ceza sahası içerisinde yaşanan karambolde top Sinan Kurumuş'un önünde kaldı. Sinan da fırsatı affetmedi ve topu ağlara göndererek Şanlıurfaspor'a üç puanı getiren isim oldu.
Belki harika bir futbol oynamadık ama üç puanı aldık.
Seyircisiz oynanan bir maçta sezona galibiyetle başlamak elbette önemli. Hele ki yeni kurulmuş bir takım için böyle bir başlangıç, ilerleyen haftalar adına ciddi bir moral kaynağıdır.
Oyuncular birbirine alıştıkça, takımın oyun sistemi oturdukça daha iyi bir Şanlıurfaspor izlemeyi bekliyoruz.
Ama şimdi gelelim asıl meseleye...
YÖNETİME BİRKAÇ SÖZ
Sahada eksiklerimiz olduğu gibi, saha dışında da ciddi eksiklerimiz var.
Basın tribününde görev yapan gazetecilerin yaşadığı sorunlar artık görmezden gelinmemeli.
İnternet yok.
Basın mensuplarına bir koli su bile çok görülüyor.
İhtiyaç olduğunda yardımcı olacak bir görevli dahi bulunmuyor.
Bunlar çok büyük talepler değil. Gazetecilerden özel bir ilgi bekleyen de yok.
Ancak başka şehirlere deplasmana gittiğimizde basın mensuplarına gösterilen ilgiyi görüyoruz. Çay var, kahve var, tost var, su var, internet var. En önemlisi de orada bir görevli bulunuyor ve "Bir ihtiyacınız var mı?" diye soruyor.
İnsan ister istemez soruyor:
Başka şehirlerde gösterilen bu özen, kendi şehrimizde neden gösterilmiyor?
Mesele bir tost, bir bardak çay veya bir şişe su değil.
Mesele değer vermek.
Şanlıurfaspor'un sesi olmaya çalışan basın mensuplarını kendi evimizde yok saymak doğru değildir.
Yönetimden beklentimiz çok büyük şeyler değil. Basın tribününün temel ihtiyaçlarını karşılamak ve orada görev yapan gazetecilere gereken saygıyı göstermek bu kadar zor olmamalı.
Bizler Şanlıurfaspor'un düşmanı değiliz.
Eksik gördüğümüzü söyleriz, yanlış gördüğümüzü eleştiririz, güzel olanı da alkışlarız.
Çünkü bizim derdimiz kişi değil, Şanlıurfaspor'dur.
Bugün üç puan aldık.
Sevindik.
Ama bu galibiyet, eksikleri konuşmamıza engel olmamalı.
Sıkıntılar elbette aşılır. Yeni takım zamanla oturur. Futbolcular birbirine alışır. Teknik heyet oyun sistemini yerleştirir.
Yeter ki herkes görevini doğru yapsın.
Sahada futbolcu mücadele edecek.
Kenarda hoca mücadele edecek.
Yönetim kulübü iyi yönetecek.
Taraftar takımının arkasında duracak.
Basın da gördüğünü yazacak.
Çünkü Şanlıurfaspor'un başarıya ihtiyacı var, bahanelere değil.