Öncelikle Adana Demirspor’u kutlamak gerekir. Transfer yasağına rağmen genç oyuncularla mücadele eden, kadrosunda 16 yaşındaki futbolculara bile forma veren bir takımın ortaya koyduğu mücadele takdire değerdi. Gençler hata yaptı ama sahada mücadeleden kopmadılar.
Şanlıurfaspor tarafında ise asıl sorgulanması gereken konu, takımın oyun planının neden bu kadar belirsiz olduğudur.
Özellikle dikkat çeken bir görüntü vardı:
Şanlıurfaspor atağa kalkıyor ama 6 futbolcusu geride bekliyor.
Hücum eden bir takımın bu kadar oyuncusunu geride tutması düşündürücü. Rakip ceza sahası çevresinde yeterli sayısal üstünlük oluşmayınca hücumların etkisi de doğal olarak azalıyor. Bir takım gol arıyorsa, rakip yarı sahada daha fazla oyuncuyla bulunması ve hücumda birbirine destek olması gerekir.
Bir başka sorun ise orta saha ile hücum hattı arasındaki kopukluktu.
Top kazanıldığında kimin oyunu yönlendireceği, hücumun hangi bölgeden başlayacağı ve oyuncuların hangi koşuları yapacağı zaman zaman belirsiz kaldı.
Sık sık ofsayta düşülmesi de ayrıca üzerinde durulması gereken bir konu.
Ofsayt yalnızca hücum oyuncusunun hatası değildir. Pası veren oyuncunun zamanlaması, koşuyu yapan futbolcunun hareketi ve bütün hücum organizasyonunun birlikte çalışması gerekir.
Bunlar antrenmanda çalışılması gereken detaylardır.
İkinci yarıda bireysel oyunun da takım oyununun önüne geçtiğini gördük. Her futbolcu elinden geleni yapmak isteyebilir ancak futbol, 11 kişinin aynı düşünceyle hareket etmesini gerektirir.
Bazen en doğru hareket pas vermektir.
Bazen oyunu kanada taşımaktır.
Bazen de takım arkadaşının koşusunu beklemektir.
Şanlıurfaspor’da ise zaman zaman herkes kendi çözümünü üretmeye çalışıyormuş görüntüsü ortaya çıktı.
Sezonun başında eksikler olabilir. Yeni oyuncuların birbirine alışması zaman alabilir. Bunlar futbolun doğal süreçleridir.
Fakat hedefi olan bir takımın zaman içerisinde oyun kimliğini ortaya koyması gerekir.
Şimdi teknik heyetin önünde çok net sorular var:
Bu takım nasıl savunma yapacak?
Top kazanıldığında nasıl hücum edecek?
Hücumda kaç oyuncuyla çoğalacak?
Oyuncuların görevleri ne olacak?
Ve en önemlisi, takımın oyun sistemi ne zaman netleşecek?
Adana Demirspor gençleriyle mücadele etti, koştu ve oyunun içinde kaldı.
Şanlıurfaspor ise sahip olduğu imkânlara rağmen zaman zaman ne yaptığını kendi bile bilmiyormuş gibi bir görüntü verdi.
Bir maç kaybedilebilir.
Pozisyonlar kaçırılabilir.
Hatalar yapılabilir.
Ancak sistemsizlik ve aynı hataların tekrarlanması, üzerinde daha ciddi düşünülmesi gereken bir durumdur.
Şanlıurfaspor'un artık bahanelerden çok çözüme ihtiyacı var.
Bireysellik değil takım oyunu.
Karmaşa değil sistem.
Beklemek değil, ne yaptığını bilerek oynamak.
Çünkü taraftarın görmek istediği yalnızca kazanan bir takım değil; sahaya çıktığında ne oynadığını bilen bir Şanlıurfaspor.
